พบรักกับอาม่า

เมื่อรับปากเจ้าหลานชายไว้แล้ว… คราวนี้ก็เป็นบทบาทหน้าที่ของป้าแล้วที่จะต้องสรรหา  ตระเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ
อุปกรณ์ตัวแรกที่นึกถึงก็คือ ตะกร้อมือ ตะกร้อมือในความทรงจำวัยเยาว์ของเราก็ปรากฏโฉมขึ้นทันที

ตอนเด็กๆ เราจำได้ว่าอาเราได้ตะกร้อมือมาตัวหนึ่งจากอาเขย  มันมีลักษณะเหมือนกับสปริงตัวใหญ่ๆ ตอนเด็กๆ มันเป็นอุปกรณ์ที่แปลกตาสำหรับเรามากๆ  จำได้ว่าอาเอาไว้ตีไข่  และลูกๆ หลานๆ ก็ชอบไปหยิบจับมันเล่นอยู่บ่อยๆ

เจ้าอุปกรณ์ตัวนี้จึงเป็นอุปกรณ์ตัวแรกที่เราคิดถึงว่าเราจะต้องไปหาซื้อไว้ในครอบครอง  แต่ก่อนที่จะไปหาซื้อเราก็หาข้อมูลจากอากู๋..นั่นเอง  Google ให้ข้อมูลกับเราได้มากจริงๆ  เริ่มต้นจากที่ไม่เคยได้รู้จัก  ก็ได้รู้จัก  ขอบคุณอากู๋ที่ช่วยเราได้เสมอ..อันที่จริงต้องขอบคุณเลยไปถึงทุกๆ ท่านที่มาร่วมด้วยช่วยกันเล่าประสบการณ์ต่างๆ สารพัด สารพันให้เราคนรุ่นหลังได้เรียนรู้กันต่อไป

เราพยายามค้นหารูปตะกร้อมือในความทรงจำของเรา  แต่เราก็ไม่พบภาพเจ้าตัวนั้นในอินเตอร์เน็ตเลย  เราว่ามันเกิดเร็วเกินไป  คริ คริ

ยิ่งรู้จัก ยิ่งรักเธอ…

เมนูแรกที่เราทำกันก็คือ คุ้กกี้ Cookie  สูตรที่เราทำก็ไม่ใช่จากที่ไหนเลย  หาจากอินเตอร์เน็ต และแล้วเจ้าตัวแสบก็เคาะเรียบร้อยแล้วว่าเป็นสูตรไหน  คือคำเดียวเลยที่ทำให้เราตัดสินใจทำ ก็คือ หนูอยากกิน นะๆ ป้านะ เสียงออดอ้อนของเจ้าหลานชายตัวแสบนั่นเอง

ห้องก้นครัว  เป็นแหล่งข้อมูลสำคัญของป้าอ้วนเลยล่ะค่ะ  ข้อมูลที่ทุกๆ คนมาเขียน มาบอก และมาเล่า หรือส่งการบ้านกันนี่ล่ะค่ะที่ทำให้มีป้าอ้วนเบกกิ้งโฮมจนถึงทุกวันนี้

จำได้ว่าครั้งแรกที่ก้าวขาเดินเข้าไปในร้านขายอุปกรณ์เบเกอรี่นี่งงมาก  คือเราไม่รู้จักอะไรสักอย่าง  ไม่รู้จักแม้กระทั่งความแตกต่างระหว่างขนมที่ทำจากเนยสด และเนยเทียม  ถึงขนาดนั้นกันเลยทีเดียว  โดยส่วนตัวแล้วเราชอบกินขนมไทยค่ะ  ขนมฝรั่งนี่นานๆ ที

แต่ไม่เป็นไรค่ะ  สำหรับเราแล้ว  ทุกอย่างเริ่มต้นได้  ขอเพียงให้โอกาส และให้เวลากับสิ่งนั้นมากพอ
ซึ่งมันไม่ใช่เพียงแค่การทำขนมหรอกนะคะ  เราใช้คตินี้กับทุกๆ งานที่เราต้องหยิบ ต้องจับ และต้องทำเสมอ รวมไปถึงงานประจำของเราที่ทำอยู่ด้วยก็เช่นกัน  ขอเพียงให้โอกาสให้เราได้เรียนรู้เท่านั้น  เราคิดว่าเราทำมันได้  และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งบทพิสูจน์ที่ทำให้เราได้ตอกย้ำกับความเชื่อมั่นของตัวเอง

อ้า..ร่ายมนต์ชวนเชื่อไปซะยาวเลย  กลับมาที่หน้าร้านขายอุปกรณ์เบเกอรี่ของเรากันต่อดีกว่าค่ะ  ครั้งแรกที่เราไปซื้อของ  เราเห็นผู้คนขวักไขว้ ข้าวของเยอะแยะมากมายก่ายกองเต็มหน้าร้าน  ร้านที่เราซื้ออยู่ประจำเป็นร้านขายอุปกรณ์ทำขนมสารพัดชนิด  เรียกได้ว่ามีทุกสิ่งอย่างให้เลือกสรรกันเลยทีเดียว  นับเป็นโชคดีของเราที่อยู่ใกล้ๆ กับร้านนี้

จำได้ว่าครั้งแรกที่เราก้าวย่างเข้าไปซื้อ  ผู้สูงวัยที่ใครๆ เรียกท่านว่าอาม่า  ซึ่งท่านอายุมากแล้ว  แต่จะบอกว่าเพราะอาม่าคนสวยคนนี้นี่แหละที่ทำให้เราหลงรักร้านนี้

ออร์เดอร์สารพันจากลูกค้าที่เอ่ยปากสั่งซื้อสินค้ากันอย่างไม่ขาดสาย  ดังนั้นทุกคนในร้านจึงวิ่งวุ่นไปหยิบโน่นจับนี่กันสารพัน  เหลือเพียงอาม่าสาวสูงวัยท่านนี้เท่านั้นที่ไม่ได้เดินขวักไขว่ไปกับเค้าด้วย  ท่านพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะ ชวนฟังว่า

จะรับอะไรดีคะ?”

เราก็เลยตอบกลับไปว่า  ตะกร้อมือค่ะ  อาม่าบอกว่าอันนี้ดีนะ  ปกติขาย….เดี๋ยวโปรโมชั่นให้…
และแล้วเราก็กลายเป็นลูกค้าประจำของร้านนี้ไปโดยปริยาย

โอ้ว… ว่าจะเขียนนิดเดียว  แต่ไหง๋ยาวเหยียดก็ไม่รู้  LOL

เดี๋ยวตอนหน้าจะมาอวดโฉมคุ้กกี้เมนูแรกที่เราทำกันให้ชมค่ะเพราะความอร่อยของเมนูนี้จึงทำให้มีเมนูต่อไปอย่างไม่ขาดสายกันเลยทีเดียว  พร้อมกันนี้จะได้ถือโอกาสส่งการบ้านคุณครูเจ้าของสูตรไปในคราวเดียวกันเลยค่ะ

Happy Time always.
Bakery for good Health.

PaOwn Baking Home
ป้าอ้วนเบกกิ้งโฮม
http://www.pobh.live
Line ID & FB fan page :   pobh.live

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s